ترفندهای امتحانی
ن : سیمین محمدبیگی.دلارا عسگریلو ت : پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت 1391 ز : 18:55

از طریق مرور اطلاعات در سریع ترین زمان ممكن، شما نه تنها میزان مطالبی را كه حفظ می كنید، افزایش می دهید بلكه همچنین ساعات مورد نیاز قبل از امتحان برای مطالعه را كاهش می دهید...


مطالعه اساسی ترین مهارت زندگی

در این مقاله قصد داریم نکات مهمی که در هنگام امتحان و بعد از امتحان باید رعایت کنید را برای تان بازگو می کنیم.

قبل از ارایه نکات لازم توجه داشته باشید که برای داشتن یک مطالعه خوب نخست ، محیط مطالعه خوب، میز مناسب، صندلی راحت، نور خوب، دمای مناسب اتاق، و یك جو ساكت فراهم كنید. مقصود این است كه شما باید تمامی چیزهای درونی و بیرونی را كه موجب حواسپرتی می شوند، حذف كنید.

دوم، پیش از شروع به كار، مروری بر تكلیف محوله انجام دهید. ببینید انتظار می رود كه با چه مهارتها، واقعیتها و ایده ها در حد تسلط آشنا باشید. زمینه ای كه انتظار می رود به آن مسلط باشید چیست.

ابتدا به دشوارترین موضوع و مطلب بپردازید. یعنی زمانی كه ذهن شما، آماده ترین وضع را دارد و به سهولت مسایل را هضم می كند یك برنامه درسی شكل دهید و آن را در اتاق خود نصب كنید. زمان مطالعه را وقتی در بهترین وضعیت روحی قرار دارید، تنظیم كنید. دانش آموزان و دانشجویان موفق با این نكته موافقند كه جدول بندی هفتگی بهترین كارآمدی و نتایج را به دست می دهد. و انعطاف پذیری در برنامه ریزی برای ایجاد سازگاریها بر حسب نوع تكلیفی كه انجام می دهید، لازم است. سرانجام، هم اساتید را بررسی كنید و هم موضوع درسی را مطالعه كنید. در واقع، رهنمودهای مطالعاتی خاص را برای درسی كه یاد می گیرید، جویا شوید.

 

در طول برگزاری امتحان

دانش آموزان و دانشجویان در طول دوران تحصیل خود بارها و بارها امتحان خواهند داد با این حال علی رغم گذشت زمانهای طولانی باز هم درگیر نگرانی ایام امتحان می شوند. لذا در روز امتحان این مراحل را انجام دهید:

** زمان کافی برای امتحان پیش بینی کنید. درس خواندن دقیقه نود و یا بیش از حد در شب امتحان سطح نگرانی را افزایش خواهد داد.

** قبل از انجام هر کاری ابتدا نفس عمیقی بکشید اگر تنش موجود در شما رو به افزایش نهاد یک عبارت تصدیقی مانند" من کاملا متمرکز و آرام هستم" را چند بار تکرار کنید.

** تمام سوالات امتحان را مرور کنید و مشخص کنید کدام سوالات را با توجه به آمادگی تان باید پاسخ دهید.

** مشخص کنید که برای هر سوال چه مدت زمان باید اختصاص داده شود.

** تمام اطلاعات و نکات ریزی را که خیلی زود فراموش می شود و برای امتحان ضروری هستند  را روی یک کاغد چک نویس یادداشت کنید.

اگر علی رغم آمادگی کافی ، هنوز حالات عصبی سعی دارد به جای تشویق و تحریک ما را سست و منفعل کنند این بدان معنی است که استرس منفی در حال گسترش است

** در هر سوال زیر کلمات کلیدی خط بکشید حتی اگر مطمئن شدید که منظور سوال را فهمیده اید حتما آن را بازخوانی کنید تا اطمینان کامل کسب نمایید.

** ابتدا سراغ سوالاتی بروید که پاسخ صحیح آنها را می دانید و به خاطر دارید. همیشه حواس تان به ساعت باشد تا زمان مخصوص هر سوال را به سوالات دیگر اختصاص ندهید.

** هنگامی  که زمان شما در حال اتمام است پاسخ سوالاتی را که به طور کامل نوشته اید یک بار بخوانید در صورتی که غلط املایی و یا هر گونه اشتباه ناخواسته باعث کاعش نمره شما می شود بهتر است این مرور پایانی را انجام دهید تا از صحت پاسخ خود مطمئن شوید.

 

بهترین نکات امتحانی

آیا حین امتحانات در به یاد آوردن اطلاعات خود دچار مشكل می شوید؟ اطلاعات موجود در حافظه كوتاه مدت پس از چند لحظه زوال می یابند مگر آنكه سعی كنید آن اطلاعات را در حافظه بلند مدت جای دهید. پژوهش ها نشان می دهد اگر طی 24 ساعت دست به مرور مطالب فرا گرفته شده نزنید 80 درصد مطالب فراموش می شود.

مطالعه کردن

از طریق مرور اطلاعات در سریع ترین زمان ممكن، شما نه تنها میزان مطالبی را كه حفظ می كنید، افزایش می دهید بلكه همچنین ساعات مورد نیاز قبل از امتحان برای مطالعه را كاهش می دهید. شما می توانید در برنامه درسی خود زمانهایی را به مرور مطالب اختصاص دهید.

این كار با گامهای ساده زیر برداشته می شود: اول، بعد از هر کلاس به برنامه ریزی برای آن درس بپردازید. زمانی را بین كلاس ها به مرور یادداشتهای خود اختصاص دهید. از مخفف نویسی استفاده كنید. این كار تنها چند دقیقه وقت شما را می گیرد ولی به ذخیره سازی مطالب كمك خواهد كرد.

دوم، دوره های كوتاه مدت، مطالب را مرور كنید. از انباشتن و بعد به یكباره مطالعه كردن تمام مطالب (ماراتون مطالعاتی) پرهیز كنید چون این شیوه مطالعه فرساینده است و موجب می شود دانش آموز یا دانشجو از مطالعه مطالب درس هر چه بیشتر طفره بروند. سوم، زمانی را كه در صف اتوبوس، كتابفروشی  و .... تلف می كنید می توانید به مرور و سازماندهی یادداشتها اختصاص دهید. امر مهم و كلیدی، اداره زمان ( تدبیر وقت) است. فراگیری تنظیم و تدبیر وقت، زمان بیشتری برای مرور مكرر در اختیار شما می گذارد طوریكه زمان كمتری برای با عجله برای امتحان آماده شدن اختصاص می یابد.

 

بعد از امتحان

بسیاری از دانش آموزان و دانشجویان دوست دارند که پس از اتمام یک آزمون تمام اتفاقات و حواشی آن را به فراموشی بسپارند اما عاقلانه است که در یک مدت کوتاه پس از امتحان به ارزشیابی کل امتحان بپردازد. یقینا آنها در آینده با آزمونهای بیشتری مواجه خواهند شد. اگر از آنها بخواهید روی یک کاغذ درباره احساس و تفکراتشان چیزی بنویسند به آنها کمک خواهد کرد که با امتحان و هر عاملی که باعث نگرانی آنها می شود بهتر کنار بیاید.

در کل یکی از بهترین راههای از بین بردن نگرانی ها ی فزاینده در دانش آموزان مطمئن ساختن آنها از این واقعیت است که حالت ناآرامی (در حد بهینه)می تواند یک مشوق و محرک خوب باشد که ما را به سوی آنچه قابلیت و توانایی آن را داریم سوق می دهد و ما را برای کسب آمادگی برای رسیدن به اهداف مهیا می سازند که این اصلا چیز بدی نیست.

تمام اطلاعات و نکات ریزی را که خیلی زود فراموش می شود و برای امتحان ضروری هستند را روی یک کاغد چک نویس یادداشت کنید

اگر علی رغم آمادگی کافی ، هنوز حالات عصبی سعی دارد به جای تشویق و تحریک ما را سست و منفعل کنند این بدان معنی است که استرس منفی در حال گسترش است و بایستی در اسرع وقت تکنیک های آرامش بخش را مورد استفاد قرار داد. این موضوع نه تنها تضمین کننده افزایش توانایی دانش آموزان است بلکه مسیر رسیدن به آن توانایی ها را نیز تسهیل خواهد نمود.

 

نکات پایانی

فراموش نکنید که:

زمانهایی را كه می خواهید در یك روز به مطالعه اختصاص دهید، بخش بندی كنید. انتخاب زمان مناسب، اساسی است برخی افراد، صبحها به موثرترین شكل مطالعه می كنند و برخی عصرها را زمان مناسب می یابند.

مطالعه کردن

تنظیم زمان مطالعه بر مبنای انطباق با ویژگی های شخصی، نكته ای بسیار اساسی و با اهمیت است یعنی چه وقت شما در بهترین وضعیت هستید. اگر مشكل شما یافتن زمان مطالعه است احتمالاً شما عادت به انجام كارهایی دارید كه شما را از مطالعه باز می دارد.

محل مطالعه خود را انتخاب كنید و كاملاً مطالعه كردن در آن محل را رعایت كنید. محل باید نزدیك و ساكت باشد و شخص در آن به هیچ وجه دچار حواسپرتی نشود. آن محل باید تنها با مطالعه كردن تداعی شود. بسیاری از دانشجویان و دانش آموزان علی رغم نیت خوبی كه دارند ولی مرتكب این خطا می شوند كه محل خواب را به عنوان محل خاص مطالعه خود انتخاب می كنند. متاسفانه این دانش آموزان و دانشجویان خیلی زود در می یابند كه این محل تنها چیزی را كه نصیب آنها می كند چرت زدن و فرو رفتن در خواب است.

 فضایی كه در آن درس می خوانید باید فرحبخش و لذت آفرین باشد. لباس راحتی بپوشید، چای داغی بنوشید و زمان خاصی به مطالعه اختصاص دهید. اگر این طورعمل كنید زمان مطالعه می تواند زمانی لذت بخش و مولد باشد.

 


.:: ::.


سرزمین عجایب یک نوجوان
ن : سیمین محمدبیگی.دلارا عسگریلو ت : پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت 1391 ز : 18:55
نوجوانی، دوره‌ای است كه در آن فرد نه‌ تنها از نظر فیزیكی، بلكه از نظر روحی و فكری و ذهنی هم دچار تغییرات اساسی می‌شود. به همین دلیل است كه این دوره، مرحله‌ای مهم در زندگی هر فرد است كه همچون یك انقلاب و دگرگونی بزرگ در بسیاری از خانواده‌ها بروز می‌كند.

نوجوان و خانواده

با وجود برخی نظریات منفی درباره نوجوانی، نوجوانان اغلب پرانرژی، فكور و آرمان‌گرا هستند و علاقه زیادی به حق و عدالت دارند. پس گرچه این دوران می‌تواند یك‌دوره مشاجره و اختلاف نظر بین خانواده و فرزند باشد، اما سال‌های نوجوانی زمانی برای كمك به كودك برای رشد و مستقل شدن و تبدیل شدن او به یك جوان سالم و موفق هم هست.

بسیاری از افراد در این سنین دچار تغییرات شگرف در رفتار با اطرافیان، بخصوص والدینشان می‌شوند. آنها سعی می‌كنند خود را از مادر و پدرشان جدا كنند تا مستقل‌تر جلوه كنند. در این زمان، نظرات اطرافیان بخصوص دوستانشان درباره آنها، خیلی برایشان اهمیت دارد. آنها سعی می‌كنند متفاوت به نظر برسند و با بقیه هم‌سن و سالانشان فرق داشته باشند كه البته این موضوع باعث اختلافشان با والدین می‌شود.

 

بدین سان است که بسیاری از والدین در برخورد با فرزند نوجوانشان دچار استیصال می شوند و به دنبال راهکارهایی سازنده برای تغییر رفتار او می باشند. ابتدا باید بگوئیم؛ جای نگرانی نیست این تغییرات، ناشی از جوان شدن و بزرگ شدن است اما، توجه شما برای اصلاح رفتار خود و فرزندتان بسیار ارزشمند است، پشت گوش انداختن و بی توجهی به اصول تربیتی مختص این دوران ،عواقب چندان خوشایندی ندارد؛ لذا ما والدین مضطرب  و نگران را با ارائه اطلاعاتی چند، همراهی می نمائیم.

راهکارهایی در جهت تغییر رفتار

تحقیقاتی که توسط روانشناسان در 15 هزار دبیرستان و دانشکده انجام شده نشان می دهد که واکنش و عکس العمل های سودمند و سازنده ازسوی والدین می تواند جهت اصلاح رفتار نامطلوب و نابهنجار جوان کمک کننده و موثر باشد.

پژوهشگرانی که بر روی افرادی با مشکلات رفتاری مطالعاتی داشته اند، راهکارهایی در جهت تغییر رفتار آنها ارائه داده اند، والدین با به کارگیری این شیوه های رفتاری می توانند اثرگذاری متقابل بر فرزندشان داشته باشند.

اخلاق و رفتار و سرشت یک کودک و گرایش های رفتاری او می تواند یک ویژگی و خصیصه ذاتی و درون زاد باشد.

پژوهشگران تربیتی معتقد هستند که مشکلات مربوط به خلق و خو می تواند به وجودآورنده یک چرخه منفی بین والدین و فرزند شود، یک جوان با خلق و خوی تند، رفتاری را انجام می دهد که بد به شمار می رود و واکنش والدین را برمی انگیزد که این عکس العمل ازسوی والدین می تواند نظم و انضباط را نقض کرده و یا آن را بی اثر و بی نتیجه سازد. اعتقاد پژوهشگران بر آن است که ادامه این چرخه و سیکل منفی باید متوقف شود.

گاهی به کلمه بدی که کودکشان بر زبان می آورد به دلیل این که از نظر آنها بامزه و یا مضحک بیان می شود می خندند و این خنده عامل تقویت مهمی است که کودک همان کلمه را بارها تکرار می کند

برخی از عادات رفتاری والدین که چه به صورت منفی و یا مثبت دراین چرخه سهمی دارند، عبارتند از:

الگوبرداری

سرمشق گیری یا الگوبرداری به معنی یادگرفتن ازطریق مشاهده اعمال سایرین یا یادگیری مشاهده ای، برخی جوان ها تمایل دارند آنچه را که می بینند دیگران انجام می دهند، خود نیز انجام دهند، اگر والدین یا سایر اعضای خانواده (خواهر، برادر و...) الگوی بدرفتاری برای یک نوجوان باشند، وی به همین طریقی که الگوی مورد نظر انجام می دهد، رفتار خواهدکرد.

تقویت، جایزه و پاداشی است در قبال انجام کاری پسندیده توسط کودک که به او ازطرف والدین ارائه می شود، متأسفانه گاهی اوقات رفتارهای ناپسند و نامطلوب از سوی والدین ندانسته و ناخواسته تقویت می گردد و تداوم انجام آن را در کودک نیرومند می سازد.

به طور مثال والدین گاهی به کلمه بدی که کودکشان بر زبان می آورد به دلیل این که از نظر آنها بامزه و یا مضحک بیان می شود می خندند و این خنده عامل تقویت مهمی است که کودک همان کلمه را بارها تکرار می کند.

 

حذف رفتار نامطلوب

تنبیه و مجازات کردن فرزندی که خشم والدین را برانگیخته است کار آسانی به نظر می رسد ولی این عکس العمل بیشتر از آن چه که نفع و سودی داشته باشد، آسیب زاست. تنبیه تند و خشن و یا کاربرد تنبیه به صورت مداوم، اغلب احساس تنفر در او به وجود می آورد.

تنبیه کردن

با تنبیه یک رفتار تغییر در عملکرد فرزند به صورت پایدار بوجود نخواهدآمد بلکه رفتار تنبیه شده در نحوه رفتاری او به صورت دست نخورده باقی می ماند و ممکن است دوباره ظاهر شود. استفاده از تنبیه به عنوان ابزاری برای تغییر و یا حذف رفتار نامطلوب غیرموثر است مگر آن که استفاده از آن در موارد نادر و تلفیقا با تقویت یک رفتار مطلوب و مثبت و مغایر و ناهمساز با رفتار تنبیه شده همراه گردد.

افزایش تدریجی رفتار متقابل، کنش و واکنش های متقابل جوان و والدین به هنگام بروز رفتارهای نامطلوب از سوی فرزندشان به وجودآمده و با واکنش های منفی و متقابل والدین گرایش به موقعیت بد و بدتر پیدا می کند.

افزایش تدریجی رفتارهای مکمل زمانی روی می دهد که والدین در مقابل مطالبات و تقاضای غیرمنطقی و یا بیش از حد فرزندشان تسلیم شده و به جهت دوری از کشمکش، درمقابل این تقاضاها از پا درمی آیند و این خود زمینه ای فراهم می کند تا وی به تقاضاهایش تداوم و وسعت بخشد.

 

دکتر جفرسون با توجه به پژوهش هایی که با همکارانش انجام داده یک روش 5 مرحله ای به والدین پیشنهاد می دهد که می تواند در جهت اصلاح و بهبود رفتارهای نامطلوب در جوانانشان کاربرد موثری داشته باشد.

مراحل پنجگانه این روش باید به صورت متوالی به کار رود چون هر مرحله پایه ای است برای شروع مرحله بعد.

** توجه کردن به رفتار مطلوب و پسندیده فرزند به سادگی می تواند تقویت کننده باشد، توجه کردن ازطریق توصیف و تعریف از یک رفتار قابل قبول ازطرف او، با صدای بلند و با اشتیاق و شور و ذوق ازطرف والدین، زمینه ساز تداوم رفتارهای مطلوب می شود که این توجه مثبت از سوی والدین می تواند بهبوددهنده روابط والدین و فرزندشان نیز باشد.

** پاداش دادن به او جلوه ای است از تأیید و تصدیق والدین برای یک رفتار خوب فرزند، باید توجه داشت که نمی توان جایزه دادن را جایگزین مورد اول یعنی توجه کردن نمود بلکه جایزه و پاداش دادن مکمل مرحله اول است. همان گونه که والدین از یک رفتار شایسته تعریف و تمجید می کنند، می توانند از جایزه و پاداش که تقویت کننده مثبت است با هدف افزایش و نیرومندی رفتار مطلوب ارائه دهند. البته برای اینکه تقویت مثبت والدین نتیجه مطلوبی داشته باشد، باید به فراوانی و برنامه زمانی ارائه آن نیز توجه نمود.

** چشم پوشی کردن و بی فایده پنداشتن بعضی از رفتارهای ناپسند گاهی می تواند روش موثری در جهت کاهش رفتار غیرقابل قبول کودک باشد که این روش خیلی آسان تر از کاربرد تنبیه است ولی چشم پوشی کردن نباید به تنهایی مورد استفاده قرارگیرد.

وقتی نوجوان رفتار نامطلوب خود را متوقف کرد بلافاصله والدین باید هر رفتار مطلوبی که از او سر زد را مورد توجه و تشویق قراردهند

نکته مهم که باید به آن اشاره شود این است که چشم پوشی از رفتارهای پرخطر و آسیب زا در فرزندانی که به صورت بالقوه استعداد انجام این اعمال را دارند جایز نیست. دراین دسته از افراد باید از اقدامات پیشگیرانه استفاده نمود ولی رفتارهایی که اغلب آنها از طریق انجام مکرر آن، باعث سلب آرامش از والدین می شوند.

 

شکیبایی ازسوی والدین است

دربرخی خانواده ها محروم کردن فرآیندی است که درآن جوان به علت انجام رفتار نامطلوب، از یک موقعیت تقویت کننده دورنگه داشته می شود. گاهی اوقات این روش در تغییر رفتار نامطلوب وی می تواند بسیار موثر واقع شود. والدین ممکن است تمام مراحل قبلی را به خوبی و درستی انجام داده باشند ولی فرزندشان به ادامه رفتار نامطلوب خود اصرار ورزد که این تکنیک می تواند در آن مواقع موثرتر باشد.

نوجوان و خانواده

کارشناسان بارها گفته اند که ایجاد تغییرات و اصلاح رفتار نامطلوب در فرزند آسان نیست، زمانی می توان آن را آسان تر و موثرتر گرداند که یک محیط مثبت و تقویت کننده نیز برای آنها در خانه فراهم نمود.

والدین با انجام کارهای ساده و بدون هزینه می توانند این محیط را برای فرزندشان به وجود بیاورند به طور مثال:

- گاهی با آنها شوخی کنید.

- جمله دوستت دارم را در بیشتر اوقات به کار برید.

- شنونده خوبی برای آنها باشید.

- از شکیبایی و صبر در رفتار با جوان خود برخوردار باشید.

- به آنها کمک کنید تا بتواند مشکلات خود با همسالانش را حل کند.

- از یک ساختار تربیتی منظم و برنامه روزانه برخوردار باشید.

 

تغییر و اصلاح رفتار نامطلوب در فرزندتان ممکن است به آسانی انجام نگیرد و با پیشرفت در این زمینه به کندی انجام گیرد ولی ایجاد تغییر، مستلزم اختصاص دادن زمان به قدر نیاز و داشتن صبر و شکیبایی ازسوی والدین است. اگر در آن لحظات احساس کنید که رفتار نامطلوب فرزند شما تغییرپذیر نیست و یا احساس دلسردی و ناامیدی کنید ممکن است به آسانی دچار اشتباه و لغزش شده و به عادات و اصول حاکم در شرایط قبلی بازگردید. پس مهم است که شما ثابت قدم و استوار به تلاش و تقلای خود دراین زمینه بپردازید، صبر و شکیبایی شما می تواند به بهبود و اصلاح رفتار آنها بینجامد.

 

 


.:: ::.


چتری برای سرکشها
ن : سیمین محمدبیگی.دلارا عسگریلو ت : پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت 1391 ز : 18:54
احتمال به وجود آمدن سردرگمی و آشفتگی نقش ها در خلال شکل گیری هویت نوجوانان بیشتر از هر دوره دیگر است. چنین حالتی سبب می شود که نوجوان احساس کند که منزوی، تهی، مضطرب و مردود است. همچنین آنها احساس می کنند که باید تصمیمات مهمی....


نوجوان

مشکلات در تمام دوره های زندگی انسان وجود دارد، مخصوصا در دوره نوجوانی، به علت بروز برخی از مسایل خاص از جمله بحران دوره بلوغ و هویت یابی تعدد این نوع مشکلات بیشتر و در درجه اهمیت آنها نیز افزون است. احتمال به وجود آمدن سردرگمی و آشفتگی نقش ها در خلال شکل گیری هویت نوجوانان بیشتر از هر دوره دیگر است. چنین حالتی سبب می شود که نوجوان احساس کند که منزوی، تهی، مضطرب و مردود است. همچنین آنها احساس می کنند که باید تصمیمات مهمی در مورد مسایل مختلف بگیرند ولی عملا قادر به انجام چنین تصمیماتی نیستند. این حس در آنها به وجود می آید که از طرف جامعه در مورد گرفتن تصمیم ها تحت فشار هستند ولی آنها مقاومت می کنند.

 

در طول این دوران آشفتگی ممکن است نوجوان احساس کند به جای پیشرفت، پسرفت دارد. داشتن این چنین فکری به نظر می رسد بازگشت به دوران کودکی است، به جای آنکه نوجوان با جامعه بزرگسالی درگیر شود رفتارش در این زمان همراه با آشفتگی، بی ثباتی و غیر قابل پیش بینی خواهد بود.

همچنین نوجوانی مرحله ای است که در آن کودک به دوران بزرگسالی راه پیدا می کند.نوجوانان در این مرحله در یک نقطه حساس و بحرانی قرار دارند و تغییرات جسمی و روانی بسیاری در آنها به وقوع می پیوندد. این تغییرات سبب بروز تفاوتهایی در رفتار آنها با دیگران و به ویژه والدین شان می گردد. آنها معتقدند که دیگر کودک نیستند و باید مانند افراد بزرگسال با او رفتار نمایند. آنها به طور مرتب در جستجوی هویت خود هستند و معمولا سعی می کنند از والدین شان مستقل باشند. در این روند دوست دارند افکار، عادات و رفتارهایشان را که اغلب در تعارض با والدین شان است توسعه دهند این در حالی است که تا پیش از این خود را زیر چتر حمایتی والدین قرار می دهند. مواردی از نوجوانان که در این دوره متمرد و سرکش و سرسخت می شوند روز به روز در حال افزایش است.

در این مقاله درباره بهترین شیوه هایی که می توان این دست نوجوانان را حمایت کرد صحبت خواهیم نمود:

حمایت کردن:  اغلب این نوجوانان احساس کمبود حامی و مشوق دارند لذا باید به آنها این اطمینان را داد که راه و روش درست به آنها نشان داده خواهد شد و اشتباهات شان تصحیح خواهد شد تا به این طریق تجربه لازم را کسب کنند که دفعات بعد این اشتباه را مرتکب نشوند. بنابراین نشان دادن حمایت تان از او، جوهر و خمیر مایه اصلی در مواجهه با یک نوجوان متمرد است.

نوجوانان دوست دارند افکار، عادات و رفتارهایشان را که اغلب در تعارض با والدین شان است توسعه دهند این در حالی است که تا پیش از این خود را زیر چتر حمایتی والدین قرار می دهند

ابراز کردن عشق و دوستی: این گونه نوجوانان ممکن است در انجام کارهایشان به روشهای خشن و مضر متوسل شوند. به جای توسل به روشهای خشن جهت نظم دهی و مرتب کردن آنها، از ابراز عشق و دوستی استفاده کنید. به عنوان یک والد یا یک دوست، وظیفه شماست که عشق و علاقه بی قید و شرط تان را به او نشان دهید. در طی این دوران بحرانی از زندگی، لازم است به انها نشان دهید که شما همواره در کنارشان هستید.

 

گوش دادن : تعامل و ارتباطات ابزاری موثر در مدیریت کردن نوجوانان سرکش و متمرد است. لذا به عنوان والد، کاری نکنید که احساس انزوا کنند زیرا این بدترین کاری است که می توانید برای آنها انجام دهید. به حرفهایشان گوش دهید و سنگ صبورشان باشید. به جای سرکوب شرایط و ویژگی هایشان، به آنها فرصت بازگویی افکارشان را بدهید. آنها نیاز دارند متوجه شوند که شما مثل یک کودک با او رفتار نمی کنید.

 

حفظ تعادل:  چون این افراد قابل دسته بندی بین کودکان یا بزرگسالان نیستند لازم است خودتان به طریقی تعادل را ایجاد کنید که نه رفتارتان خیلی سخت گیرانه باشد و نه خیلی آزاد و سهل گیرانه. با سخت گیری بیش از حد، آنها احساس خواهند کرد که آزادی عمل لازم به آنها داده نشده است که این موضوع آنها را سرکش تر خواهد کرد.

 

نوجوان

 

به آنها آزادی عمل بدهید:

به این گونه نوجوانان اجازه  دهید طبق سلیقه خودشان لباس ، سرگرمی و فعالیتهایشان را انتخاب کنند. البته به شرطی که انتخاب آنها باعث رنجش، تجاوز به حقوق خود یا دیگران و یا زیان و ضرر خودش یا اطرافیان نشود. این آزادی به آنها حس هویت و شخصیت قوی می دهد که الزاما وابسته به والدین شان نیستند.

 

قدردانی کردن: از موفقیتها ی آنها چه کوچک و چه بزرگ مطلع باشید. قدردانی کردن از تصمیم های یک نوجوان به ویژه اگر سر کش نیز باشد بسیار حایز اهمیت است. با دادن جایزه از آنها قدردانی کنید زیرا این کار به آنها کمک می کند که کارهای مثبت و قابل تامل بیشتری انجام دهند. البته مراقب باشید که در این کار زیاده روی و افراط نکنید چون موجب لوس شدن آنها می گردد.

 

پرهیز از مقایسه: هر گز نوجوانتان را با کس دیگری که موفقیت بیشتری به دست آورده است مقایسه نکنید. بدترین کاری که با یک نوجوان متمرد و سرکش می توانید انجام دهید مقایسه کردن است زیرا در اثر این مقایسه او نسبت به آن شخص احساس کاستی و عدم کفایت خواهد نمود.


.:: ::.


مقداری ویروس لازم است
ن : سیمین محمدبیگی.دلارا عسگریلو ت : پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت 1391 ز : 18:54
در مقاله ی قبل چگونگی ایجاد دوستی با همسالان مطلوب ، ملاک های دوست خوب ، علل تاثیر گذاری دوستان و همسالان بر نوجوانان و آثار مثبت و منفی دوستی ها را مورد بررسی قرار دادیم ؛ حال در این مقاله ، به ذکر دیگر آثار مثبت و منفی دوستی با هم سالان و دیگر موارد مرتبط با این موضوع مهم و سرنوشت ساز در شخصیت فرزندانمان می پردازیم.

دوستان و رابطه دوستانه ی فرزند شما با همسالان ، آثار بسیار مثبتی دارد و محرومیت از آن ، او را دچار خلاهایی خواهد کرد . برخی از آثار مثبت دوستی با همسالان چنین است :

نوجوان

اجتماعی شدن : فرزند شما با ایجاد دوستی با همسالان ، راه های ارتباط برقرار کردن ( کنش متقابل) و همکاری با دیگران را می آموزد و این امر ، سبب اجتماعی شدن کودک می شود . توجه داشته باشید که دوست یابی ، مهارت اجتماعی به شمار می رود.

تاثیر پذیری مثبت : فرزندان در بسیاری از رفتارهای مثبت ، مانند ادب ، شجاعت و ... تحت تاثیر دوستان خود هستند . دوست ، حتی در ادامه ی تحصیل و علاقه مندی کودک به تحصیلات عالی نیز اثر دارد.

 

یافتن راه حل مشکل : با توجه به برخوردها و قهرهای نوجوان با دوستان و تفکر برای یافتن راه حل مشکلات خود با آنان ، با راه هایِ حلِ مشکل آشنا می شود . به طور کلی ، نوجوانانی که با دیگران روابط دوستانه دارند ، بهتر می توانند دشواری های زندگی را تحمل کنند .

آرامش روحی : وقتی فرزندتان ، هنگام برقراری ارتباط با دوستان خود ، از مشکلات آنان آگاه می شود و می فهمد که دیگران نیز مشکلاتی مشابه او دارند ، اضطرابش کمتر می شود و آرامش بیشتری می یابد . نفس وجود دوستان و ارتباط با آنان ، مانند ارتباط فامیلی ،  عاملی برای کاهش اضطراب است.

تخلیه احساسات : نوجوان در مواردی ، به عللی ( ترس ، خجالت، مشغله فراوان والدین و ...) فرصت سخن گفتن با پدر و مادر را نمی یابد و با دوستان خود درد دل می کند و همین امر ، سبب تخلیه ی احساسات او می شود .

 

شاید این سوال برایتان پیش آمده باشد که چرا برخی نوجوانان به دوستان نامطلوب گرایش می یابند ؟ در این مجال ، علل این گرایش ها را مورد توجه قرار می دهیم :

غفلت والدین : از مهم ترین علل گرایش نوجوان به دوستان نامناسب و ناشایست ، به طور معمول، غفلت والدین در روابط فرزند با دیگران در دوران کودکی و ابتدای نوجوانی است .

اگر به روابط فرزندمان با همسالان و دوستی های او به موقع توجه کنیم و ملاک های دوست خوب را به او بیاموزیم ، و از همان کودکی در او پشتوانه ی دینی و فرهنگی و اعتماد به نفس ایجاد کنیم  و وی را درست تربیت کنیم ، در دوران نوجوانی و بلوغ  ، کمتر با چنین مشکلی مواجه می شویم .

انتخاب گروه های همسالان از طرف نوجوان ، به تجارب دوران کودکی او ، میزان خود باوری و گرایش های مذهبی او بستگی دارد.

گاهی برخی از والدین ، به علت ترس از آثار منفی دوستان و همسالان ، مانع ارتباط فرزندشان در خارج از منزل می شوند . اگر محیط بیرون از خانه آلوده است و همسالان نوجوان نامطلوبند ، منع او از ارتباط با دوستان صحیح می باشد ؛ اما باید خلاهای ناشی از این قطع ارتباط را به شیوه های دیگر پر کنید

ارتباط های فامیلی نادرست : ارتباط های خویشاوندی نسنجیده با نزدیکان نامطلوب ، زمینه های گرایش او را به دوستان ناشایست فراهم می آورد ؛ پس باید در این گونه ارتباط ها سنجیده عمل کنید.

محیط های نامناسب : مدرسه ، محله ، باشگاه ورزشی و موسسه های هنری ناسالم نیز عاملی موثر برای دوستی های نامناسب هستند . در گزینش این گونه موسسه ها برای فرزند خود دقت کنید .

عدم آگاهی : در موارد بسیاری ، فرزندان از فایده ی دوستان خوب و ضرر همسالان ناسالم آگاه نیستند ؛پس بکوشید در موقعیت های خاص به آنان آگاهی دهید . به فرزند خود بیاموزید که دوست خوب ، می تواند برشخصیت او اثر گذارد ؛

** به همین جهت ، امام علی(ع) می فرماید :

قارن اهل الخیر تکن منهم .

با نیکان همنشین باش تا از آنان شوی .( نهج البلاغه ، نامه 31 ، ش 92 )

او را آگاه سازید که دوست بد ، باعث آلودگی وی خواهد شد و هر قدر نزدیکی اش با همسال نامناسب بیشتر باشد ، آلودگی او نیز افزون تر خواهد بود.**

 

منع ارتباط با همسالان در این بخش از مقاله ، ارتباط نوجوان با همسالان را در خارج از خانه مورد بررسی قرار می دهیم:

گاهی برخی از والدین ، به علت ترس از آثار منفی دوستان و همسالان ، مانع ارتباط  فرزندشان در خارج از منزل می شوند .

اگر محیط بیرون از خانه آلوده است و همسالان نوجوان نامطلوبند ، منع او از ارتباط با دوستان صحیح می باشد ؛ اما باید خلاهای ناشی از این قطع ارتباط را به شیوه های دیگر پر کنید . مثل :  ارتباط با نزدیکان و دوستان مطلوب ، باشگاه های ورزشی مناسب، موسسه های هنری سالم و ... . زیرا انسان ، موجودی اجتماعی است و به دوست نیاز دارد و این نیاز در نوجوان جدی تر است . دوستی ها ، جنبه مهمی از زندگی نوجوان را تشکیل می دهند و آثار مثبتی دارند.

نوجوان

نوجوان ، همکاری را با انجام کارهای گروهی با همسالان می آموزد ؛ برای آزمون عقاید ، رفتار و جایگاه خود و این که فردی طبیعی است یا نه ، از دوستان خود یاری می گیرد و در گروه همسالان ، احساس آرامش و امنیت می کند .

برخی والدین گمان می کنند که ارتباط اعضای خانواده با هم ، جای ارتباط با همسالان را می گیرد ؛ در حالی که چنین نیست ؛ زیرا نوجوان ، حس تعلق به گروه دارد و کنار روابط خانوادگی ، با گروه های همسالان نیز باید ارتباط داشته باشد .

در صورتی که محیط بیرون از منزل ، آلودگی جدی ندارد و فقط گاهی از همسالان فرزندتان بد رفتاری هایی را می بینید یا سخنان ناخوشایندی را می شنوید ، او را از ارتباط با آنان منع نکنید .

ندیدن هیچ گونه بد رفتاری و نشنیدن هیچ گونه سخنان زشت از دیگران ، برای فرزند شما مطلوب نیست . کودکان ونوجوانانی که هرگز سخنان زشت نمی شنوند و رفتار بد نمی بینند ، در مواجهه با چنین رفتارها و سخنانی در آینده ( در محیط های اجتماعی ) شکننده خواهند بود .

یادمان باشد که بدن فرزندان ما به مقداری ویروس نیاز دارد تا نقش پادزهر را در بدن ایفا کند .

باید به فرزندانمان چنان پشتوانه ی دینی و فرهنگی بدهیم که از بد رفتاری های متعارف همسالان اثر نپذیرند. اگر ارزش ها و ضد ارزش ها و زشتی ها و زیبایی ها را برایشان تببین کنیم . خود ، خوب را از بد تشخیص می دهند و در مقابل زشتی ها مقاومت خواهند کرد . حتما تا کنون کودک یا نوجوانی را دیده اید که به دلیل رفتار یا سخن زشت دوستش ، خود با او قطع ارتباط کرده است بدون این که والدین از او بخواهند .

حضور نوجوان شما در خارج از منزل ( با شرایط ذکر شده در این مقاله و مقاله ی قبل) ، اگر ضابطه مند باشد ، اشکالی ندارد و تا زمانی که در اعتقادات دینی ، رفتار ، ادب و تحصیل او تغییر مهمی را احساس نکرده اید ، نگران نباشید ( البته از کنترل نامحسوس غفلت نکنید) و در نخستین موردی که آثار نامطلوب همسالان را احساس کردید ، برای قطع ارتباط او اقدام کنید.

 


.:: ::.


دوست به توان نوجوانی
ن : سیمین محمدبیگی.دلارا عسگریلو ت : پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت 1391 ز : 18:53
برخی والدین از عدم توانایی فرزندانشان در دوست یابی نگران هستند و مایلند فرزندشان قادر به برقراری ارتباطات اجتماعی قوی با دیگران ، به خصوص هم سن و سال های خود باشد . گاهی نیز این دسته از والدین گرامی ، جهت ترغیب فرزندشان به دوست یابی ، در امور او دخالت می کنند و او را وادار به برقراری رابطه با شخصی خاص می نمایند . در این مقاله برآنیم تا راهکارهای درست کمک والدین در دوست یابی فرزندان را مورد بررسی قرار دهیم.

نوجوان

به رغم آثار مثبت دوستی و داشتن رابطه با هم سن و سالها ، ممکن است فرزند شما درونگرا باشد و از تنهایی ، بیشتر لذت ببرد ؛ پس او را به انتخاب دوست وادار نکنید . شما می توانید زمینه های دوستی او را با همسالان مطلوب فراهم سازید.

ممکن است فرزند شما به دوستی با همسالان علاقه مند باشد ؛ اما به علت کمرویی یا ندانستن راه های ایجاد ارتباط ، با آنان دوست نمی شود.

 

در این صورت ، با استفاده از راهکارهای ذیل به او کمک کنید :

**برای ایجاد انگیزه ی بیشتر در فرزندتان ، او را با ارزشِ دوست خوب آشنا کنید .

** به او بفهمانید که دوست یابی ، مهارت اجتماعی است و کسی که نتواند برای خود دوستانی مناسب برگزیند ، ناتوان است .

 

** به او بیاموزید که برای آغاز دوستی در مدرسه ، سراغ دانش آموزی برود که مثل خودش تنها است و بعد از سلام و معرفی خودش بگوید :« می خوای با من دوست بشی» .

** به او بیاموزید که به بازی گروهی بچه ها بپیوندد ؛ سلام کند و اجازه بگیرد با آنان بازی کند . کودکان به طور معمول از این گونه پیشنهادها استقبال می کنند.

 

ملاک های دوست خوب

در ادامه ی مقاله به بررسی ملاک های یک دوست خوب می پردازیم.

بهترین زمان انتقال ویژگی های دوست خوب به فرزند ، دوران دبستان است تا براساس آن ها ، دوستانی را برگزیند ، تا در دوران نوجوانی که دوست یابی ، حساسیت بیشتری می یابد نیز ، ملاک های مناسب را یاد گرفته باشد .

بکوشید در موقعیت های مناسب ( برای مثال ، دیدن فیلمی که در آن ، کودکی به جهتِ دوستی نسنجیده دچار مشکل می شود) یا در قالب قصه یا در گفت وگوهای دوستانه ، ملاک های دوست خوب را به او بیاموزید .

مهم ترین ملاک های دوست یابی ، اعتقادات و علایق مشترک ، هم گونی خانوادگی ، سلامت نفس ، ادب شخصیت اجتماعی و علاقه مندی به درس و تحصیل است.

برای این که مطمئن شوید دوستان فرزند شما ، شرایط مطلوب را دارند ، گاهی آنان را از طریق فرزندتان به منزل خود دعوت کنید و به طور غیر مستقیم ، متوجه رفتار و گفتارشان باشید .

مسافرت آخر هفته به خارج از شهر با دوستان او نیز راه مناسبی برای آشنایی با روحیات آنان است.

در صورت مشاهده ی بدرفتاریی هایی قابل تحمل از سوی برخی دوستان که بر فرزندتان تاثیرجدی نمی گذارد ، بکوشید آن بدرفتاری ها را اصلاح کنید و اگر نمی توانید ، یا دوستان فرزندتان اصلاح نمی شوند ، در قالب پرسشی از او بپرسید که چرا دوستش سخنان زشتی می گوید تا از این راه ، او را متوجه خطای دوست و ناپسند بودن رفتارش کنید .

با توجه به این که پیش تر ، ملاک های دوست خوب را به او گفته اید ، خود متوجه خواهد شد که برخی دوستانش ملاک های واقعی را ندارند ، و خود ، ارتباطش را قطع یا کم خواهد کرد .

در صورت مشاهده ی بدرفتاری های جدی و نگران کننده ، با نرمی و عطوفت ، از فرزندتان بخواهید که ارتباطش را با آن دوست قطع کند.

شما می توانید با مثال هایی ساده و قابل فهم ، تاثیر منفی دوست نامناسب را برایش روشن کنید ؛ برای مثال ، با ضرب المثلی روسی که می گوید : " دوست بد ، مانند سیب گندیده ای است که باعث گندیده شدن سیب های سالم اطراف خود می شود  ".

باید برایش توضیح دهید که شخصیت او به شخصیت دوستش گره خورده است و اگر دوستش شخصیت مثبتی نداشته باشد ، دیگران ، «او» را نیز بی شخصیت می پندارند .

تو اول بگو با کیان دوستی                           من آن گه گویم که توکیستی

اما علی(ع) می فرماید :

ایاک و صحبة من الهاک و اغراک فانه یخذلک و یوبقک.

از همنشینی با کسی که تو را می فریبد ، بپرهیز؛ زیرا خوار و نابودت می کند . ( غررالحکم ، ص 433)

 

خوشبختانه کودکان ، در برابر چنین خواسته ای از سوی والدین ، کمتر مقاومت نشان می دهند و به خواسته آنان عمل می کنند .

باید توجه داشته باشید که قطع ارتباط نوجوان با دوستان نامطلوب ، پیچیده تر است و باید حساب شده انجام شود.

 

اثر پذیری از دوستان

نوجوان

 " آیا اثر دوستان و همسالان برفرزندان ما جدی است ؟ " این ، سوالی است که اکثر والدین از خود می پرسند و در جواب آن می مانند . قصد داریم در این مقاله ، به این سوال پاسخ دهیم :

دوستان و همسالان فرزند شما ، نمی توانند او را مثل خودشان کنند ؛ اما می توانند براو اثرجدی بگذارند . یکی از بهترین تعبیرها درباره تاثیر دوست برانسان ، سخن رسول گرامی (ص) است که فرمود :

مثل الجلیس الصالح مثل الداری ان لم تجد عطره ریحه .

همنشین درست کردار ، مانند عطر فروشی است که اگر از عطر او چیزی نیابی ، رائحه ی خوش خود را به توخواهد رساند . ( جامع الاخبار، ص 183)

 

 

 

 حال در ادامه ، علل تاثیر گذاری دوستان و همسالان را مورد بررسی قرار می دهیم :

تقلید پذیری با همسالان : کودکان، با توجه به ویژگی تقلید پذیری ، از دوستان خود اثر می پذیرند .

ارتباط بیشتر با همسالان : برای بسیاری از کودکان ؛ دوستان ، از تکالیف مدرسه ، سرگرمی ها، ورزش ها و فعالیت های دیگر مهم ترند ؛ به همین جهت وقت بیشتری را با آنان صرف می کنند و در نتیجه ، اثر پذیری افزون تری خواهند داشت .

این مساله در نوجوانان اهمیت بیشتری می یابد ؛ زیرا نوجوان ، زمان بیشتری را با دوستان و همسالان خود می گذراند . مدت زمانی را که نوجوان با دوستان خود می گذراند ، از مدت زمان انجام تکالیف درسی ، ارتباط با خانواده و نزدیکان و زمان تنهایی ، بیشتر است .

تاثیر گروه همسالان : با توجه به این که نوجوان دوست دارد ، از طرف گروهی از همسالان پذیرفته شود ، به سمت آنان می رود و گروه بر وی اثر جدی می گذارد . تاثیر گروه همسالان آن قدر فراوان است که حتی گاهی در برابر خانواده می ایستد .

 

آثار مثبت و منفی دوستان و همسالان

دوستان مطلوب کودکان ، می توانند در رشد معنوی و اخلاقی ، رشد تحصیلی ، شجاعت و ادب آنان اثر بگذارند .

نوجوانان نیز در رشد شخصیت ، احساس نوع دوستی ، گرایش به ارزش های دینی و مذهبی ، نوع رفتار ، شیوه سخن گفتن ، نوع لباس ، آرایش مو و ... از همسالان خوب اثر می پذیرند .

از دیگر آثار مثبت دوستی های سالم دوران نوجوانی ، تجاربی است که باعث دوستی های عاقلانه تری در دوران بزرگسالی می شود.

نکته مهم در تاثیر منفی دوست برکودکان و نوجوانان ، تدریجی و پنهانی بودن آن است ؛ به گونه ای که پس از مدتی احساس می کنند ناخواسته از رفتار و کردار دوست خود اثر پذیرفته اند

در صورتی که دوستان کودک و نوجوان مطلوب نباشد ، اثرشان در مواردی که عرض شد ، منفی خواهد بود .

دوستان نامطلوب ، نوجوان را به تجربه کردن مواد مخدر و داروهای غیرقانونی و شرکت در فعالیت های مجرمانه و غیرقانونی تشویق می کنند.

براساس پژوهش ها ، اثر دوستان در گرایش نوجوانان به جنس مخالف و انحرافات جنسی ، بسیار چشمگیر است .

نکته مهم در تاثیر منفی دوست برکودکان و نوجوانان ، تدریجی و پنهانی بودن آن است ؛ به گونه ای که پس از مدتی احساس می کنند ناخواسته از رفتار و کردار دوست خود اثر پذیرفته اند .

امام علی (ع) می فرماید :

لا تصحب الشریر فان طبعک یسرق من طبعه شرا و انت لا تعلم .

با شرور دوستی نکن ؛ زیرا طبیعت تو ، شرارت را از طبیعت او می دزدد ؛ در حالی که نمی فهمی.( ابن ابی الحدید ، شرح نهج البلاغه ، ج 20 ، ص 272).

 

در مقاله ی بعد در ادامه ی این بحث ، علل گرایش نوجوانان به دوستان نامطلوب ، منع ارتباط با همسالان و چگونگی قطع ارتباط نوجوان با دوستان نامطلوب را مورد بررسی قرار خواهیم داد .


.:: ::.


نمره ی 20 کلاس
ن : سیمین محمدبیگی.دلارا عسگریلو ت : پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت 1391 ز : 18:52
حتما این سوال برای بسیاری از والدین گرامی پیش می آید که : " چه کار کنیم تا فرزندانمان به خوبی درس بخوانند و دچار مشکلات تحصیلی نشوند ؟ " در این مجال ، برآنیم تا این سوال مهم را مورد بررسی قرار دهیم و راهکارهای موثری را ارائه نمائیم . نکات زیر به مواردی اشاره می نماید که شما را در توفیق این امر یاری می رساند...

مدرسه

هماهنگی با مدرسه

 ارتباط و هماهنگی با مدرسه از همان ابتدای تحصیل ، سبب می شود تا از فضای تحصیلی فرزند خود ، میزان تکالیف ، زمان مورد نیاز تکالیف ، روش معلم و ... آگاه شوید و در موقعیت های گوناگون ، برخورد مناسب داشته باشید ؛ برای مثال ، اگر فرزندتان گفت : تکالیفم را در مدرسه نوشته ام ، با توجه به این که از فضای مدرسه و روش معلم آگاهی دارید ، پی گیری خواهید کرد.

 

 

برنامه ریزی

برای انجام تکالیف فرزند ، با همراهی خود او برنامه ریزی کنید . توجه داشته باشید که برنامه درسی و تکالیف او ، با برنامه های مورد علاقه ی او در تلویزیون و فعالیت های دیگر او تداخل نداشته باشد . در برنامه ریزی ، به تفاوت های فردی کودکان توجه کنید . برخی کودکان مایلند بی درنگ پس از بازگشت از مدرسه ، تکالیف  درسی را انجام دهند ؛ برخی دوست دارند ، پس از استراحت و بازی به تکالیف برسند ، و برخی ساعتی را به انجام تکالیف و ساعتی را به بازی می پردازند و پس از بازی تکالیف را به پایان می برند . بهترین شیوه  ، استراحت پس از مدرسه ، بعد انجام تکالیف ، سپس بازی است.

 

فراهم ساختن زمینه

برای انجام درست تکالیف و امور مدرسه ، محیط را آرام و بی صدا کنید . مطالعه والدین هنگام انجام تکالیف کودک ، انگیزه بسیاری در او ایجاد می کند . بکوشید در این هنگام ، محرک های مزاحم از قبیل تلویزیون ، رادیو ، صحبت با تلفن و ... را از بین ببرید.

 

فراهم آوردن امکانات

اتاق مستقل ، نور و حرارت کافی، میز، صندلی، کمد کتاب و امکاناتی ازاین قبیل ، انگیزه کودک را در درس و انجام تکالیف افزون می کند.

 

تشویق

تشویق در این امر ، نقش معجزه آسایی دارد.

بسیاری از والدین به نمره 20 علاقه نشان می دهند که مطلوب نیست . مهم این است که کودک شما در حد توان خود بکوشد ؛ گرچه نمره 20 نگیرد . توقع بیش از بهره ی هوشی کودک ، از اشتباهات برخی خانواده ها است

توقع والدین در سطح بهره هوشی فرزند

توقع بهترین بودن او را ، از ذهن خود بیرون کنید و معتقد شوید که هر کودک ونوجوانی ، در زمینه های خاصی استعداد دارد و لازم نیست در همه چیز ، بهترین باشد.

** امام علی (ع) می فرماید :

لا یزال الناس بخیر ما تفاوتو فاذا استوواهلکوا .

خیر مردم، پیوسته در تفاوت های آنان است و اگر مساوی شوند ، از بین خواهند رفت .(عیون اخبار الرضا، ج 1 ، ص 58) **

بسیاری از والدین به نمره 20 علاقه نشان می دهند که مطلوب نیست . مهم این است که کودک شما در حد توان خود بکوشد ؛ گرچه نمره 20 نگیرد . توقع بیش از بهره ی هوشی کودک ، از اشتباهات برخی خانواده ها است.

 

حساسیت بیش از حد

فرزندانی که وارد دوره نوجوانی شده و حس استقلال دارند، تذکرها و نصیحت های پی در پی شما در رابطه با مسائل درسی او ، به طور غیر مستقیم به او پیام می دهد که هنوز بچه است و بزرگ نشده . این پیام ، او را به موضع لج می کشاند تا استقلال خود را اثبات کند ؛ بنابراین ، نصیحت ها را قطع کنید و به این مساله ، حساسیت چندانی نشان ندهید . اجازه دهید خود به تحصیل بیندیشد و مسوولیت پذیری از درون برایش ایجاد شود .

گاهی ، با وجود اینکه والدین تمام شرایط را مهیا می کنند ، فرزندشان باز هم درس نمی خواند و نسبت به مسائل درسی  بی توجه است . شما باید برای رفع این مشکل ، باید علل احتمالی را در نظر گرفته ، در پی از بین بردن آن باشید.

 

علل گوناگون مشکلات درسی کودکان چنین است :

مدرسه

مشکلات جسمی : ممکن است فرزند شما در بینایی یا شنوایی ضعف داشته یا به بیماری مزمنی مبتلا باشد . ممکن است بی رغبتی او به درس ، علت پزشکی( کارکرد بد کبد ، عفونت کلیه ، اختلالات هورمونی ) داشته باشد .مراجعه به متخصص ، نگرانی شما را از بین می برد .

مشکلات روحی : فشارهای روحی ناشی از اختلاف پدر و مادر ، حسادت به فرزند تازه متولد شده ، تبعیض و مقایسه کودک با دیگران ، سرزنش و توبیخ و... به طور قطع در رشد تحصیلی او اثر منفی دارد و او را از انجام امور درسی باز خواهد داشت . سعی کنید محیط خانه را  آرام نمائید و اگر با همسر خود مشاجره دارید ، و اگر برادر یا خواهر بزرگ تر او ، وی را می آزارند ، این مسئله را حل نمائید.

اختلال در یادگیری : اختلال دریادگیری  که 80 درصد به صورت اختلال در خواندن خود را نشان می دهد ، یکی از عوامل مشکلات درسی و عدم انجام تکالیف است . کودکان مبتلا به این اختلال ، از جهت بهره ی هوشی ،  متوسط رو به بالا هستند ؛ پس بر خلاف تصور برخی ، اختلال در یاد گیری ، به معنای عقب ماندگی ذهنی نیست .

مشکلات این گونه کودکان ، مربوط به ادراک ، حافظه و توالی دیداری و شنیداری است و به طور معمول در تشخیص کلمات مشابه چون  : دوز و زود ، غاز وزاغ ، روز و زور ، و... مشکل دارند .

خستگی : بازی و فعالیت های فیزیکی بیش از حد ، سبب خستگی فراوان و در نتیجه ، عدم انجام تکالیف خواهد شد؛ پس این گونه فعالیت ها نیز باید با حساب و بر اساس برنامه باشد .

حواس پرتی : برخی کودکان ، وقتی تنها هستند ، حواسشان پرت می شود ؛ پس باید زمینه ای فراهم شود که مادر در اتاق کودک باشد یا کودک در محل فعالیت مادر ( آشپز خانه) به تکالیفش برسد ؛ تا در صورت حواس پرتی ، مادر به او کمک کند .

هوش فوق العاده : در مواردی ( گرچه اندک ) ، بهره ی هوشی بالای کودک ، مانع از انجام تکالیف است ؛ زیرا از دید او ، انجام تکالیف ، بسیار بچگانه است . برای چنین کودکی می توانید با هماهنگی با معلم ، برنامه ویژه ای را ترتیب دهید .

همانند سازی : احتمال این که بین نزدیکان ، بی سوادان پولداری باشند و فرزند شما آنان را الگو گرفته باشد ، وجود دارد . باید الگوهای باسوادی که در زندگی خانوادگی و تربیت فرزند موفق هستند و جایگاه اجتماعی ویژه ای دارند ، به او معرفی کنید.

افت تحصیلی برای شاگردانی که تغییر مقطع داشته اند ، و شاگردانی که تازه وارد مرحله ی نوجوانی شده و دچار فشارهای خاص دوران بلوغ( اشتغال خاطر ، تحلیل انرژی ذهنی ، عدم تمرکز) هستند ؛ طبیعی است . برای کم کردن تاثیر این دو عامل ، بهترین کار ، فراهم کردن آرامش روحی او می باشد

در ادامه ی مقاله به بحث " افت تحصیلی" می پردازیم . افت تحصیلی، یعنی کاهش عملکرد تحصیلی از سطحی رضایت بخش به سطحی نامطلوب . برای مواجهه درست با این مشکل ، باید ریشه ها را بیابید.

توجه داشته باشید که بازجویی ، پیله کردن ، و حتی التماس برای از بین بردن افت تحصیلی تاثیری ندارد .

افت تحصیلی برای شاگردانی که تغییر مقطع داشته اند ، و شاگردانی که تازه وارد مرحله ی نوجوانی شده و دچار فشارهای خاص دوران بلوغ( اشتغال خاطر ، تحلیل انرژی ذهنی ، عدم تمرکز) هستند ؛ طبیعی است . برای کم کردن تاثیر این دو عامل ، بهترین کار ، فراهم کردن  آرامش روحی او می باشد .

 

افزون بر این ، علل دیگری نیز می تواند سبب افت تحصیلی فرزندانمان شود :

مدرسه

تغییر محیط : هرگونه تغییر محیط ( خانه و مدرسه) افت می آورد و پس از تطبیق با محیط جدید ، ازبین می رود .

عقب ماندن از درس : ممکن است چند روزی به سبب مسافرت ، بیماری ، افسردگی و ... از درس عقب مانده باشد که باید با کلاس های جبرانی خصوصی یا استفاده از همسالان درسخوان جبران شود .

انتقام جویی : رفتارهایتان را بررسی کنید ! شاید فرزند دلبندتان خواسته ای منطقی و مشروع داشته است و به آن بی اعتنایی کرده اید . گاهی نوجوان ، به سبب بی اعتنایی به خواسته اش درس نمی خواند ، تا از والدین انتقام بگیرد .

همسالان : در محیط دبیرستان ، با همسالان و دوستان جدید آشنا شده است . احتمال این که همسالان او انگیزه ای برای درس خواندن ندارند، وجود دارد. بکوشید با نرمی ، ارتباط او را با آنان قطع یا کمتر کنید .

مدرسه : برنامه نامناسب درسی ، تعویض معلمان ، روش خشن مدرسه، شیوه تدریس معلمان، وضعیت فیزیکی کلاس ، شلوغی کلاس و ... نیز در افت تحصیلی دانش آموزان موثر است.

 


.:: ::.


سنجش اعتماد به نفس شما
ن : سیمین محمدبیگی.دلارا عسگریلو ت : پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت 1391 ز : 18:51
اگر می خواهید از میزان اعتماد به نفس خود آگاه شوید ، ببینید نمره ی شما در موارد "الف" بیشتر است یا "ب " ؟  بعد از آن جهت افزایش احتمالی اعتماد به نفس تان سری به رهنمودهای کلی انتهای مقاله بزنید !

الف: نوجوانی که اعتماد به نفسش زیاد است :

سنجش اعتماد به نفس شما

1. مستقل عمل می کند . در مسائلی چون استفاده از پول ،وقت ، حرفه ، لباس و مانند این ها ، خود دست به انتخاب می زند . او دوستان و سرگرمی هایش را شخصا پیدا می کند .

2. مسئولیت پذیر است ، سریع و با اطمینان عمل می کند . گاهی مسئولیت کارهای عادی روزانه را به عهده می گیرد ، یا بی آن که از او خواسته شود به کمک دوستانش می شتابد .

3.به پیشرفت هایش افتخار می کند ، هنگامی که از پیشرفت های او حرفی به میان می آید با مسرت تصدیق می کند و حتی به سبب آنها گاه گاهی از خویش تعریف می کند .

4.دامنه های وسیعی از هیجان ها و احساسات را نشان می دهد . می تواند قهقهه بزند ، بخندد ، فریاد بکشد ، گریه کند و به گونه ای خود به خودی محبتش را بروز دهد ، به طور کلی ناخود آگاهانه هیجانات مختلفی را ابراز می کند .

5.ناکامی را به خوبی نشان می دهد و تحمل می کند . هنگام روبرو شدن با ناکامی ها می تواند واکنش های مختلف نظیر شکیبایی ، خندیدن ، بلند حرف زدن و غیره از خودش نشان دهد و قادر است از آنچه موجب ناکامی اش شده است سخن بگوید .

6.احساس می کند که می تواند دیگران را تحت تاثیر قرار دهد . از نفوذی که بر افراد خانواده ، دوستان و غیره دارد ، مطمئن است .

 

ب: نوجوانی که اعتماد به نفسش کم است

1.احساس می کند که دیگران ارزشی برایش قایل نیستند ، در محبت و پشتیبانی والدین و دوستانش تردید دارد و یا احساس می کند که آنها اصلا به او علاقه ندارند و از او حمایت نمی کنند .

2. احساس ناتوانی می کند . عدم اطمینان یا حتی احساس درماندگی بر بیشتر نگرش هایش سایه می افکند . با مسایل و مشکلات قدرتمندانه مقابله نمی کند .

3.به آسانی تحت تاثیر دیگران قرار می گیرد . اندیشه ها و رفتارهایش غالبا متأثر از کسانی است که اوقاتش را با آنها می گذارند و اغلب تحت نفوذ آدم های  قوی تر قرار می گیرد .

4. دامنه های محدودی از عواطف و احساسات را نشان می دهد و به طور مکرر فقط رفتارهای خاصی چون بی قیدی ، خشونت ، هیستری و بدخلقی را بروز می دهد .

5.از موقعیتهای اضطراب آور می گریزد . در برابر فشارهای روانی ، به ویژه ترس و خشم و شرایطی که موجب آشفتگی اش می شود کم تحمل است .

6.بهانه جویی می کند و زود ناامید می شود . نمی تواند انتقاد و یا درخواست های غیره منتظره را بپذیرد و برای انجام ندادن آن درخواست ها ، عذر و بهانه می آورد .

 

رهنمود های کلی

سنجش اعتماد به نفس شما

به منظور بالا بردن اعتماد به نفس در کودکان و نوجوانان ،رهنمودهای زیر می تواند موثر باشد

1.در برخورد با کودکان و نوجوانان ، ملایم و منطقی باشید .

2.اجازه ی ابراز وجود را به کودکان خویش بدهید و به نظرات آنها احترام بگذارید .

3.از مقایسه کردن کودکانتان با هم یا با دیگران جدا بپرهیزید .

4.هیچگاه نظریات خویش را به کودکان تحمیل نکنید .

5.همواره سعی کنید توانمندی های کودکان و نوجوانان را مد نظر قرار دهید ، نه ضعف ها و ناتوانی های آنها را .

6.به کودکان خود در حد توانمندی هایشان مسئولیت دهید .

7.تجارت موفقیت آمیز کودک و نوجوان را افزایش دهید تا از این طریق اعتماد به نفس بالایی در آنها شکل گیرد .

8. به کودک خود در حد لزوم اجازه ی فعالیت و بازی دهید .

9. مهارت های اجتماعی ، کودک و نوجوان کمرو و دارای اعتماد به نفس پایین را تقویت می کند.

10.همیشه در برخورد با کودک حالت پذیرندگی داشته باشند نه طرد کنندگی .

11.از بیش از حد وابسته کردن کودک به خودتان بپرهیزید .

12. کودک یا نوجوان خود را با الگوهای رفتاری مطلوب آشنا کنید .

13.نسبت به احساسات و عواطف کودکان یا نوجوانان خود بی تفاوت نباشید ، آنها را به گرمی بپذیرید و تا حد امکان یاری شان کنید .

14. تحمل کودک یا نوجوان را برای مواجه شدن با ناکامی های احتمالی افزایش دهید .

15. در محبت کردن به کودکان راه افراط و تفریط را در پیش نگیرید ، محبت متوسط توأم با صمیمیت ، اثر فراوان تری دارد .

16. توقعات کودک را در حد معقول و درست برآورده کنید .

17. هیچ گاه کودکان را با القاب نامناسب صدا نزنید و از مسخره کردن آنها جدا خودداری کنید .

18. معلمان و مربیان باید در شرایط آموزشی ، برفعالیت دانش آموزان در یادگیری تأکید کنند نه بر نمره های آنان ، زیرا برفعالیت یادگیری به جای تأکید بردرستی و نادرستی پاسخ ، مشوق کوشش های دانش آموزان است .

19. هم چنین رقابت میان دانش آموزان برای کسب نمره کاهش یابد .تحقیقات نشان داده است در موقعیت های آموزشی که میان دانش آموزان رقابت وجود دارد ، حتی دانش آموزانی که اعتماد به نفس بالایی دارند با شکست روبه رو می شوند و به دنبال آن انتقاد از خود در آنها افزایش می یابد.

 


.:: ::.


زمانی برای هنجار شکنی
ن : سیمین محمدبیگی.دلارا عسگریلو ت : پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت 1391 ز : 18:51
یكی از خصایص بارز نوجوانان، هنجارشكنی است كه همین رفتار موجب درگیری با مادر و پدر می‌شود؛ اگرچه این خصلت در همه آنها بروز نمی‌كند.

هنجار شکنی

وقتی به گذشته فكر می‌كنید می‌بینید كه مراحل سختی را در راه رشد و پرورش فرزند خود طی كرده‌اید؛ شب بیداری‌ها هنگامی كه فرزندتان نوزادی كوچك بود، تربیت كودك‌تان و مشكلات خاص دوران دبستان او، همه مراحل سختی بوده كه با موفقیت آنها را طی كرده‌اید.

با این اوصاف، چرا كلمه «نوجوان» برای اكثر والدین استرس‌ها و چالش‌های ویژه‌ای ایجاد می‌كند؟

اما اگر به این نكته توجه كنیم كه سال‌های نوجوانی،‌ دوره‌ای خاص از رشد است و نه‌تنها از نظر فیزیكی دوران ویژه‌ای است بلكه از نظر روحی و روانی نیز مرحله‌ای بحرانی تلقی می‌شود، آن گاه متوجه خواهیم شد كه چرا این دوران برای بسیاری از خانواده‌ها گیج‌كننده و توام با مشكلات خاص است.

به رغم باور برخی والدین در مورد نوجوانی ، در واقع در اغلب اوقات، نوجوانان افرادی پرانرژی، متفكر، ایده‌آل‌گرا و علاقه‌مند به حق و حقیقت هستند.

پس اگرچه این دوران می‌تواند دوره درگیری و اختلاف بین والدین و فرزند باشد، اما همچنین می‌تواند زمانی برای كمك به  كودك برای رشد در جهت مسیر فردی مشخص او باشد.

 

هنجارشكنی

جوانی ، فصل تازه ای در زندگی و سرآغاز ورود انسان به جهان پر شور و رنگارنگ است که غرایز طبیعی در شکل دهی آن ، نقش اصلی را بر عهده دارد یكی از خصایص بارز نوجوانان، هنجارشكنی است كه همین رفتار موجب ایجاد درگیری با مادر و پدر می‌شود؛ اگرچه این خصلت در همه كودكان بروز نمی‌كند. اولین هدف فرد در سنین نوجوانی، به دست آوردن استقلال است. برای حصول استقلال، نوجوان سعی می‌كند تا از والدین دوری جوید.

در این  دوره معمولا به نظر می‌رسد كه نوجوان همواره نظراتی متفاوت از نظرات والدین خود دارد یا نمی‌خواهد راهی كه آنها رفته‌اند را در پیش بگیرد.

همین‌طور كه نوجوان بالغ‌تر می‌شود، شروع به تفكر احساسی‌ و منطقی‌تری می‌كند و كم‌كم والدین متوجه می‌شوند كه كودكشان كه قبلا سعی می‌كرد تا براساس قوانین خاص رفتار كرده و آنها را از خود راضی نگه دارد، حال دیگر در تلاش برای قانع كردن آنهاست و رفتارهایی بر خلاف نظر والدین از خود بروز می‌دهد و سعی در قانع كردن آنها و فرار از كنترلشان دارد.

استقلال طلبی ، تنوع دوستی ، هیجان خواهی ، میل به نقد گذشته و نوگرایی از جمله ویژگی های دوران جوانی است که به شدت رفتارهای جوانان را تحت تاثیر قرار می دهد .

تمایل به امروزی شدن و نوگرایی به درجات مختلف در هر نوجوان وجود دارد و گواه نیاز وی به شکستن قالب های موجود ، فاصله گرفتن از هنجارهای پیشین و رسیدن به هویتی متمایز از کسانی که پیش از او بوده اند و همچنین گرایش به فاصله گرفتن از والدین است . این نیاز ، زمانی که نمود بیرونی به خود می گیرد و در رفتار جوان منعکس می شود ، به صورت مدگرایی ظاهر می گردد . در این هنگام باید از خود به عنوان والدین، سوال كنیدكه چه میزان فضا در اختیار نوجوان خود قرار داده‌اید تا به استقلال برسد و باید از خود بپرسید كه «آیا من، مادر یا پدر كنترل‌كننده‌ای هستم؟ آیا به فرزندم گوش می‌دهم؟ آیا به او اجازه می‌دهم كه نظراتی متفاوت از نظرات من داشته باشد؟»

بهتر است با فرزند خود در دوران بلوغ، قبل از ایجاد تغییرات جسمی صحبت كنید و سعی كنید به سوالات فرزندتان در این خصوص، تا حد ممكن پاسخ دهید، اما اطلاعات بیش از اندازه به آنها ندهید و فقط در حد سوالشان، جواب بدهید

دکتر شهربانو قهاری روان شناس بالینی با بیان اینکه بزهکاری فرزندان در بزرگسالی ناشی از هنجارشکنی آنها در خانواده است، اظهار داشت: والدین در بروز رفتارهای نا متعارف فرزندان در بزرگسالی نقش بسزایی دارند اما در مورد هنجار شکنی نه تنها والدین نقش ایفا می کنند بلکه نقش موثر جامعه شناسان و روانشناسان را نیز نباید نادیده گرفت.

عدم توانایی والدین در آموزش هنجارها و وجود آزادی بیش از حد در برخی خانواده ها موجب گرایش جوانان به سمت بزهکاری می شود.

دکتر قهاری با تاکید بر نقش موثر پدر در کانون خانواده از فقدان پدر یا  عدم تاثیر گذاری و قرار گرفتن  وی در حاشیه به عنوان یکی دیگر از علل شیوع بزهکاری در فرزندان نام برد و گفت: در برخی خانواده ها مادر نقش پدررا درحاشیه خانواده قرار می دهد که این خود موجب شیوع بزهکاری در فرزندان می شود.

 

خودآموزی

كتاب‌هایی در مورد نوجوانی بخوانید. سعی كنید به سال‌های نوجوانی خود فكر كنید. تلاش كنید به خاطر بیاورید كه با جوش‌های روی صورت خود یا رشد فیزیكی بدنتان چه مشكلاتی داشتید.

انتظار تغییر رفتارهای متداول را از سوی فرزندتان داشته باشید. والدینی كه می‌دانند چه چیزهایی ممكن است رخ دهد، راحت‌تر می‌توانند با شرایط كنار آمده و عكس‌العمل بهتری از خود نشان خواهند داد.

 

با فرزند خود، در موقع مناسب، صحبت كنید

صحبت کردن با نوجوان

بهتر است با فرزند خود در دوران بلوغ، قبل از ایجاد تغییرات جسمی صحبت كنید و سعی كنید به سوالات فرزندتان در این خصوص، تا حد ممكن پاسخ دهید، اما اطلاعات بیش از اندازه به آنها ندهید و فقط در حد سوالشان، جواب بدهید.

شما فرزند خود را می‌شناسید. شما حرف‌های او را می‌شنوید و متوجه می‌شوید كه چه زمان توجه او به ظاهر افراد و جنسیت آنها جلب می‌شود. در این زمان باید از فرزندتان سوالات زیر را بپرسید:

آیا متوجه هیچ‌گونه تغییری در جسم خود شده‌ای؟

آیا احساسات عجیبی داری؟

آیا گاهی احساس ناراحتی می‌كنی در حالی كه دلیل آن را نمی‌دانی؟

با مشورت با پزشك كودك خود نیز می‌توانید متوجه بلوغ زودرس فرزندتان شوید.

اگر دیرتر از زمان مناسب با فرزندتان راجع به مسائل دوران بلوغ صحبت كنید، امكان دارد برای او شرایطی پیش بیاید كه دچار ترس یا اضطراب ناشی از این تغییرات (به دلیل عدم آگاهی)‌ شود می‌توانید كتاب‌های مناسبی نیز در اختیار كودكتان قرار دهید تا راجع به دوران بلوغ، اطلاعات بیشتری كسب كند.

 

مراقب رفتارها و عكس‌العمل‌های خود باشید

اگر نوجوانتان موهای خود را به شكلی عجیب درمی‌آورد یا لاك سیاه به ناخن‌های خود می‌زند یا لباس‌های عجیب و غریب می‌پوشد، قبل از داد و فریاد و مخالفت‌ فكر كنید. بدانید كه نوجوان می‌خواهد والدین خود را دچار شوك كند پس یكسری اعمال زودگذر كه معمولا بی‌ضرر هستند از خود بروز می‌دهد.

پس بهتر است به جای حساسیت نشان دادن در مورد مسائل زودگذر حواس خود را روی رفتارهای پرخطری مانند مصرف مواد مخدر و روانگردان‌ها یا دوستی با افراد ناصالح، جمع كنید تا مانع از آنها شوید.

 

به خلوت فرزندتان احترام بگذارید

بسیاری از والدین با این موضوع مشكل دارند و فكر می‌كنند كه باید در جریان هر كاری كه فرزندشان انجام دهد، قرار گیرند.

اما برای این كه به فرزندتان كمك كنید باید استقلال او را به رسمیت شناخته و به فضای خصوصی او احترام بگذارید.

البته اگر متوجه مشكلی شدید حتما باید دخالت كرده و مشكل را حل كنید، اما در حالت عادی بهتر است از دور نظاره‌گر باشید. نباید انتظار داشته باشید كه فرزندتان تمامی افكار و اعمال خود را با شما در میان بگذارد.البته باید به عنوان والدین بدانید كه او كجاست و با چه كسانی وقت خود را سپری می‌كند، اما دانستن تمامی جزئیات‌ لازم نیست

از آنچه فرزندتان می‌خواند یا می‌بیند، آگاه باشید و بدانید كه از طریق اینترنت با چه كسانی در ارتباط است. در این صورت می‌توانید از بروز مشكل جلوگیری كنید

آنچه فرزندتان می‌بیند یا می‌‌خواند را كنترل كنید

برنامه‌های تلویزیونی، كتاب‌‌ها، مجلات و فیلم‌ها، اینترنت، همه و همه دنیای وسیعی از اطلاعات در اختیار فرزند شما قرار می‌دهد.

از آنچه فرزندتان می‌خواند یا می‌بیند، آگاه باشید و بدانید كه از طریق اینترنت با  چه كسانی در ارتباط است. در این صورت می‌توانید از بروز مشكل جلوگیری كنید.

 

او را بیش ازحد تنها نگذارید

اشتغال والدین در بیرون از منزل خارج از حد متعارف موجب کاهش کمیت کانون خانواده، آسیب و تعارض و اختلال در نقش والدین و از همه مهتر یکی از پیامدهای بزهکاری فرزندان می شود.


.:: ::.


صورت سرخ کمروئی
ن : سیمین محمدبیگی.دلارا عسگریلو ت : پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت 1391 ز : 18:50
خجالت و کم رویی ، مانند سرخک و یا بیماری های دیگر به یک باره و با ورود میکروب یا ویروس در بدن اطفال ظاهر نمی شود ، بلکه کم رویی و علت بروز و ظهور آن ، داستان مفصلی دارد . ریشه ی این احساس را بایستی از یک طرف در خلق و خوی طفل و شرایط و مقتضیاتی که طفل در آنها به دنیا آمده است و از طرف دیگر در تاریخچه ی زندگی کوتاه او جستجو کرد.

نوجوان

از وقتی که طفل پا به عرصه ی وجود می گذارد و به وجود پدر ومادر خود پی می برد ، احساسات والدین قسمتی از تاریخچه ی زندگی کوتاه او را تشکیل می دهد . عده ای از والدین ممکن است به احساس خجالت در اطفال خود به نظر نیک بنگرند و نوعی مزیت بشمارند و عده ای وجود آن را برای موفقیت های بچه در آتیه مضر تشخیص دهند.

نحوه ی احساس والدین را می توان موثرترین عامل برای آتیه و سرنوشت طفل دانست. بعضی از والدین ممکن است به احساس انزواطلبی و خجالت اطفال خود از همان کودکی و شاید در اولین تماس ها و بازی های او با هم سالانش پی ببرند در این موقع است که والدین پی می برند که چه طور طفلشان در گوشه ای تنها می نشیند و یا خود را خیلی به معلم نزدیک می کند و یا این که در بازی ها آخرین کسی است که برای بازی انتخاب می شود و چگونه خود را به تماشاچی محض بودن ، قانع و خرسند می سازد. در اینجاست که پدران و مادران شروع می کنند به مقایسه ی فرزند خجول و گوشه گیر خود با یک پسر یا دختر بچه ی خیلی شلوغ و با انرژی دیگر . این احساس خیلی باعث ناراحتی پدر ومادر می شود و در صدد چاره جویی برمی آیند.

 

علایم کم رویی

برای شناختن کودکان ، لزومی ندارد که انسان مطالعاتی در این زمینه داشته باشد . حالات مختلفی در طفل وجود دارد که با توجه به آنها به آسانی می توان بچه ی کم رو را از سایرین تشخیص داد . طفل کم رو همیشه مردد و نامطمئن است ؛ گویی همواره دو قوای مخالف از دو جانب او را به طرف خود می کشند . کودک کمرو نقایص خود را خیلی بزرگ تر از آنچه هست ، می بیند و رفتارش سبب می شود که دیگران نیز به این نقص ها پی ببرند . شاید بتوان گفت که او با حرکاتش دائم همه را متوجه کمبودهای خود می کند .

** یکی از علایم ظاهری کم رویی در کودک سرخ شدن او است . با کوچک ترین اشاره تمام صورت او چون لبو سرخ می شود ، او همواره سعی می کند که کسی از اعمالش مطلع نشود و به او نگاه نکند در حالی که بالعکس با رفتار ناشیانه ی خود توجه همه را به طرف خود جلب می کند .

** کودک کم رو همیشه از خجالت دست هایش مرطوب می باشد و به همین جهت از دست دادن با دیگران خود داری می کند .

** کودک کم رو نحوه ی حرف زدنش با دیگران تفاوت دارد . او از شدت ناراحتی و ترس از این که اشتباها مقصود خود را تفهیم کند اغلب دچار لکنت زبان شده و نمی تواند آن طور که باید مطالب مورد نظرش را بیان کند ، در حالی که اگر کسی حضور نداشته باشد بهتر می تواند صحبت کند و مقاصد خود را به زبان بیاورد .

** احساس ناراحتی در حضور بیگانگان .

** وحشت کردن از شنیدن صدای خود .

** تردید و بی تصمیمی در انجام کارها و یا رفتن به جاهایی که تازگی دارند .

به طور کلی افراد کم رو معمولا تنها هستند ، دوستان کمی دارند و معمولا به دنبال دوستان خردسال تر از خود می روند . از اصرار و پافشاری در امور حتی وقتی حق به جانب خودشان است خودداری می نمایند ، غم و اندوه و عقده را در درون خود نگه می دارند . در مسابقات معمولا شرکت نمی کنند و در برابر انتقادات حساس هستند و گاهی احساس شرمساری می نمایند

حیا و خجالت

حیا ، یکی از صفات برجسته ی انسانی است که تنها به این موجود والامقام عطا شده است و سایر موجودات ازآن بی بهره اند . اگر این صفت را انسان به کمال مطلوب برساند ، مثلا اگر انسان در هر حال خدا را ناظر اعمال خود بداند و در حضور او از کارهای زشت و خلاف دوری کند ، مسلما این گونه حیا ، هم برای خود فرد و هم برای جامعه مفید است . و همچنین حیا از مردم ، که عامل بازدارنده از کارهای ناشایست و ضامن اجرای قانون می باشد .

ولی گاهی این صفت ارزنده از مسیر اصلی خود خارج شده و به صورت منفی ظاهر می گردد و مانع شکوفا شدن استعدادهای درونی انسان می گردد که به آن خجالت می گویند . بچه های خجالتی ، بچه هایی هستند که زود قرمز می شوند ، سرشان را پایین می اندازند ، سر تا پا غرق عرق می شوند و احساس خستگی و بی رمقی می کنند .

نوجوان

چنین کودکانی نگاهی به شما می اندازند و پا به فرار می گذارند . قادر نیستند به چشم های شما نگاه کنند ، هر چه زودتر می خواهند از میدان توجه و دقت شما فرار نمایند . خلاصه باید گفت که ملاقات شما برای یک بچه ی خجالتی در حکم یک ضربه ی روحی است ، حالا باید دید چرا چنین است ؟

بچه ای که می بیند اطرافیان دوستش دارند ، حس می کند که دنیا قبولش دارد و دیگر چیزی در این دنیا وجود ندارد . ولیکن اگر عوض آن که تشویقش کنیم ، سرزنشش نماییم و یا به گفتار و رفتارش بخندیم و او را کوچک کنیم و به او بفهمانیم که کسی دوستش ندارد و قادر نیست کاری را که از دست دیگران ساخته است انجام بدهد ، تردیدی نیست که کودک در معرض خطر قرار می گیرد .

 

راه علاج خجالت

محبت ، موجب می شود که بچه ها احساس ایمنی کنند و ایمنی در واقع چیزی است که بچه بدون آن قادر نیست به زندگی خود ادامه دهد ،منظور از ایمنی این است که بچه بفهمد که اطرافیان حامی و پاسدار اویند و نمی گذارند آسیبی به او رسد ، اگر ببیند که محبت اطرافیان را از دست می دهد ، دستپاچه شده و به هر قیمتی شده به فکر جلب توجه می افتد تا متقاعد شود که هنوز می تواند زندگی کند .

 

راه پیشگیری خجالت

در مرحله ی اول نباید گذاشت این بیماری روحی عارض شود ولی اگر در این راه کوتاهی شود و این عارضه بروز نماید بهترین راه علاج را باید در مکتب و مذهب جستجو نماییم: فرزندان خود را گرامی بدارید و با روش پسندیده با آنها معاشرت کنید.

 

 عامل اصلی کم رویی :عدم اعتماد به نفس

 طفل کم رو همیشه احساس حقارت می کند و از این احساس رنج می برد ، او به امکانات خود اعتمادی ندارد و فکر می کند برای زندگی کردن ساخته نشده است ، رفتار ناشیانه ی او سبب می شود در اکثر کارهاشکست بخورد و این شکست را بهانه می کند و دست به هیچ کاری نمی زند . به هر حال او سعی می کند با کسانی دوستی و معاشرت داشته باشد که به نحوی از او پایین تر هستند . به این طریق تا حدی خود را ارضا می کند .

اشتباه او در این است که هیچ وقت سعی نمی کند قوی تر و بهتر از آنچه هست شود بلکه فقط این مسئله را در عالم رویا عملی می بیند و دلش نمی خواهد که هرگز از این رویا بیرون آید . ولی این کار برای او مضر است زیرا در عالم خیال تصور می کند که پیشرفت های شایانی کرده است ، در حالی که در عالم بیداری چنین نیست و این دو احساس ضد و نقیض بیشتر او راسرخورده و مایوس می کند .

بعضی اوقات احساس می کند که آلت دست دیگران قرار گرفته است واین احساس بیش تر او را به طرف تنهایی مطلق سوق می دهد . محبت بزرگ ترها او را خوشحال می کند و احساس می کند پشت و پناه دارد، دادن هدیه و اظهار محبت به طفل همواره او را خوشحال کرده ، برای مدتی ناراحتی ها را از یادش می برد

ولی متاسفانه طول این زمان ، بسیار کم و ناچیز است و دائم باید به عناوین مختلف تجدید شود . زیرا این ارضای آنی هرگز به او اعتماد به نفس واقعی را نمی دهد . کودک با حساسیت بیش از حد خود همه چیز را درک می کند ، اما پدران و مادران ، او را خیلی کوچک تر از آن می دانند که حرف های آنها را درک کند و مطالبی را که نباید در حضور او گفته شود به صرف این که چیزی سرش نمی شود در حضورش بیان می کنند ، غافل از این که طفل از صحبت های آنها نتایجی می گیرد و خیلی زود آنها را به کار می برد.

 

 در مقاله ی بعد عوامل تشدید کننده و موثر در کم رویی را به تشریح مورد بررسی خواهیم داد.

 


.:: ::.


دلهره ، زهر، خدا ، پاد زهر
ن : سیمین محمدبیگی.دلارا عسگریلو ت : پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت 1391 ز : 18:49
نویسندگان ، قرن 17 را عصر روشن بینی ، قرن 18 را عصر منطق، قرن 19 را عصر پیشرفت ، و قرن 20 را عصر استرس یا فشار نام نهادند . حدود 80 درصد بیماری ها به ویژه زخم معده ، تنگی نفس، سردرد مزمن، فشار خون و اختلال های قلبی- عروقی ، با فشارهای روحی آغاز می شوند .

استرس در نوجوانان

امروزه ، میزان مصرف آرام بخش ها در جهان ، بسیار بالا است ؛ برای مثال ، در آمریکا، هر سال ، حدود 5 بیلیون و 160 هزار تن آسپرین مصرف می شود ، و مردم فرانسه در سال ، 25 میلیون جعبه داروی ضد افسردگی و حدود 75 میلیون جعبه داروی ضد فشار روحی استفاده می کنند .

 

در ابتدای این مقاله برآنیم تا نشانه های اضطراب کودکان و نوجوانان را مورد بررسی قرار دهیم.

اضطراب با توجه به شدت و ضعف عوامل آن ، نشانه های متفاوتی دارد .

" تکان دادن دست و پا ، بالا کشیدن شلوار، گزیدن و لیسیدن لب، و بازی با اشیایی چون خودکار ، موی سر ، دکمه پیراهن و ..." ، گویای اضطراب عمومی است که درهمگان وجود دارد و چندان نگران کننده نیست . کودک یا نوجوان ، مشغول انجام تکالیف است و چون برنامه ی مورد علاقه اش در تلویزیون آغاز شده، اضطراب دارد و دائم دست یا پایش را تکان می دهد .

در مرحله شدیدتر ؛ اختلالات رفتاری یا عادات عصبی ( مانند ناخن جویدن ، کندن پوست لب یا مو، کشیدن پوست یا مو ، کندن زخم بدن ، فشار دادن دندان ها) ، فرو ریختن دل ، پرخاشگری، و تیک، یعنی پرش عصبی( مانند چشمک زدن ، بالا انداختن ابرو ، غنچه کردن دهان ) دست و پای سرد ، بی خوابی ، کابوس ، تکرار ادرار و غیره . این نشانه ها ، گویای عامل جدی تر اضطراب هستند و باید بدان ها توجه شود .

مهم ترین علل اضطراب در این مرحله ، فشارهای روحی – روانی ناشی از اختلافات و درگیری پدر و مادر ، فرزند جدید و ... است .

در مرحله بسیار شدید ( حمله وحشتزدگی ) ؛ پریدن رنگ صورت ، عرق کردن دست ها و بدن ، افزایش سرعت تنفس ، تهوع وسرگیجه، تپش شدید قلب ، ریختن ادرار و ... می باشد.

در کل می توان گفت : نشانه های اضطراب برای نوجوانان و بزرگسالان ، عبارتند از:

تمایل به کارهای سبک ، عدم تمرکز ، انزواجویی ، یبوست و درد دل، اضطراب کودکان و نوجوانان مشکلات خواب ، افزایش گرایش های وسواسی ( بررسی قفل ها ، چراغ ، شیر آب و ...) ، نوشیدن مشروبات الکلی ، سیگار کشیدن ، کم خوری ، بی اهمیتی به وضع ظاهر ، راننگی وحشیانه ، ناتوانی در تصمیم گیری ، اختلال در حافظه ، افزایش افکار خود انتقاد گرانه منفی ، اختلال در ترشح هورمون ها و ...

این عوامل ،  سبب کاهش وزن ، افزایش ضربان قلب ، عصبانیت و بی خوابی ، کاهش توانایی فرد در برابرعفونت ها و سایر بیماری ها می شود .

به طور معمول ، کودکانی که دارای اعتقادات دینی و مذهبی قوی تری هستند ، اضطراب کمتری دارند . استرس ها و فشارهای روحی در جوامع دینی ، بسیار کمتر از جوامع غیر دینی است

لزوم از بین رفتن اضطراب

اگر اضطراب شدید کودکان از بین برود و به حد مطلوب برسد ، میزان خودباوری آنان بیشتر خواهد شد و کودکانی که خودباوری و اعتماد به نفس افزون تری دارند ، استعدادهایشان شکوفا خواهد شد و اگر استعدادها شکوفا شود ، به طور قطع بیشتر رشد می کنند و برای جامعه مفیدتر خواهند بود .

حال برای والدین گرامی این سوال پیش می آید که برای پیشگیری از اضطراب شدید و نامطلوب کودکان و نوجوانان چه اقداماتی باید انجام داد ؟ در ادامه ی مقاله به این سوال ، اینگونه پاسخ می دهیم :

تقویت روحیه دینی : به طور معمول ، کودکانی که دارای اعتقادات دینی و مذهبی قوی تری هستند ، اضطراب کمتری دارند . استرس ها و فشارهای روحی در جوامع دینی ، بسیار کمتر از جوامع غیر دینی است . این نتیجه ای است که امیل دورکیم در کتاب خودکشی بدان دست یافته است .

باید به کودک ، یاد خدا را بیاموزیم ( الا بذکر الله تطوئن القلوب) و برای او تبیین کنیم که یاد خدا ، دل را آرام می کند . یونگ ، روان شناس شهیرغربی معتقد است که اعتقاد به مذهب ، جلوی نگرانی ها را می گیرد . دلهره ، زهر، و پاد زهر آن ، اعتقاد به خدا است .

نوجوان

ارتباط گسترده ی فامیلی : ارتباط گسترده فامیلی ، سبب ایجاد امنیت روحی – روانی می شود ؛ زیرا کودک احساس می کند در تنگناهای زندگی ، نزدیکانش به او کمک خواهند کرد و پشتیبان او خواهند بود . به طور معمول کسانی که با نزدیکان خود ارتباط بیشتری دارند ، شاداب ترند. تنهایی و غربت ، نشاط انسان را از بین می برد ؛ پس بی علت نیست که امامان معصوم (ع) به مساله «صله رحم » توجه بسیاری داشته اند .

یکی از مهم ترین عوامل کمرنگ شدن روابط خویشاوندی ، تشریفات و تکلف هایی است که گریبان مردم را گرفته که با کاستن از آن می توان روابط را بیشترکرد . ارتباط خویشاوندی لازم نیست دراز مدت باشد ؛ بلکه نفس ارتباط ، گرچه کوتاه مدت ، مهم است .

نکته مهم در ایجاد ارتباط با نزدیکان ، بدآموزی هایی است که پدید می آید؛ پس توصیه می کنم با نزدیکانی ارتباط داشته باشید که در دیانت آنان و سلامت روحی و معنوی فرزندانشان تردیدی ندارید .

 تقویت جسم : به طور معمول ، کودکانی که بدنی قوی و سالم دارند ، در برابر عوامل اضطراب مقاوم ترند .

 

بررسی عوامل ایجاد اضطراب

بی برنامگی

 در روز جمعه یا یک تعطیل ، کودک از صبح بازی کرده ؛ تلویزیون دیده و به دیگر فعالیت های جنبی پرداخته و اکنون که روز به پایان رسیده است ، تکالیف مدرسه مانده ؛ برای امتحان روز بعد مطالعه نکرده ؛به نظافت شخصی (استحمام، ناخن گرفتن ، کوتاه کردن مو و ...) نرسیده و وظایفی را که در منزل به عهده دارد ( خرید نان، سبزی و ...) انجام نداده است ؛ بدین سبب دچار اضطراب می شود ؛ زیرا باید در خانه و مدرسه پاسخنگو باشد .

برای پیشگیری از چنین حالتی ، والدین باید در فرصت های مناسب ، با بیانی نرم و حساب شده ، برنامه های او را به وی گوشتزد کنند و اگر کودک با این موقعیت مواجه شد ، در انجام کارهای عقب مانده به او کمک کنند تااین اضطراب از بین برود .

پیشنهاد می شود با کمک خود کودک ، تمام کارهایی را که باید انجام شود ، براساس اولویت فهرست کنید و کارهایی را که اگر آن روز انجام نشوند ، اشکال چندانی ایجاد نمی کنند ، در پایان فهرست قرار دهید و از فرزند خود بخواهید ، از ساده ترین کارها آغاز کند . طبیعی است که با انجام یک کار ، روحیه می گیرد ؛ سردرگمی اش کمتر می شود و با انجام هر کار ، از اضطراب او کاسته خواهد شد .

والدین می توانند با نقل خاطره های دوران کودکی خود و عدم کامیابی در مسوولیت ها یا توفیق تدریجی آنان، در کاهش اضطراب کودک موثر باشند . گفتن جمله هایی از قبیل این که « مطمئن هستم در کارت موفق خواهی شد» ، اضطراب آور است

مسوولیت پذیری

 گاهی کودک با پذیرفتن مسوولیت ، زمینه اضطراب خود را فراهم می سازد . نگرانی او بدین جهت است که نمی داند موفق خواهد شد یا نه . در چنین حالتی ، اولیای خانه و مدرسه می توانند با برخورد سنجیده ، در تخفیف اضطراب او موثر باشند ؛ بدین گونه که برایش تبیین کنند مسوولیتش تمرینی است و انتظار توفیق کامل او را ندارند.

والدین می توانند با نقل خاطره های دوران کودکی خود و عدم کامیابی در مسوولیت ها یا توفیق تدریجی آنان، در کاهش اضطراب کودک موثر باشند . گفتن جمله هایی از قبیل این که « مطمئن هستم در کارت موفق خواهی شد» ، اضطراب آور است .

استفاده از آرام بخش

آیا استفاده از آرام بخش ها برای درمان اضطراب کودکان مفید است ؟ روان پزشک ، برای درمان اضطراب از آرام بخش هایی چون دیازپام ، هالوپری دول و... استفاده می کند که به شکل قرص ، قطره و شربت وجود دارند . استفاده کوتاه مدت و گاه گاه آرام بخش ها اشکالی ندارد؛ اما اگر در مصرف آن ها زیاده روی شود ، آثار سویی دارد؛ از جمله ، بدن در مقابل این داروها مقاوم می شود و دیگر تاثیر چندانی نخواهد داشت . ممکن است آثار سوء گوارشی نیز داشته باشد یا هوش را پایین بیاورد.


.:: ::.


 

Powered By blogfa.com Copyright © by nojavanabhar1
This Themplate  By Theme-Designer.Com